Franz Magill
dowódca konnego oddziału 2. Pułku Kawalerii SS podczas masowych egzekucji na Polesiu. Obszar działania: Pińsk · Janów Poleski · bagna Prypeci. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- W 1941 roku dowodził konnym oddziałem 2. Pułku Kawalerii SS działającym na obszarze między Brześciem, Pińskiem i Homlem.
- Opracowanie Yad Vashem oraz badanie Uniwersytetu w Sheffield wskazują, że przekazał podległym szwadronom rozkaz zabijania żydowskich mężczyzn i skierował dwa szwadrony do operacji w Pińsku, koordynowanej z miejscowym SD.
- 12 sierpnia 1941 roku podpisał sprawozdanie oddziału opisujące rozstrzeliwania, selekcję ludności oraz nieudaną próbę wpędzenia kobiet i dzieci w bagna; własny dokument łączy funkcję dowódczą z obiegiem informacji o wykonaniu akcji.
- Landgericht Braunschweig uznał go w 1964 roku za winnego ciągłego pomocnictwa do zabójstwa w co najmniej 5254 przypadkach i usiłowania zabójstwa w co najmniej 100 przypadkach, wymierzając pięć lat ciężkiego więzienia.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Magill pokazuje średni szczebel, na którym rozkaz Himmlera był przekazywany do szwadronów, uzgadniany z SD i rozliczany raportem. Liczby w profilu są wyłącznie ustaleniem konkretnego wyroku i dokumentu, nie rankingiem ofiar ani zamkniętym bilansem zbrodni jednostki.
Typ odpowiedzialności: operacyjna · rozkazodawcza · sprawozdawcza. Mechanizmy: masowe egzekucje kawalerii SS, koordynacja z SD i administracją wojskową, raportowanie wykonania rozkazów Zagłady.
Najważniejsze zdarzenia
- objęcie dowództwa 2. SS-Totenkopf-Reiterstandarte w maju 1940 roku
- przekazanie rozkazu i operacja w Pińsku w dniach 6–8 sierpnia 1941 roku
- podpisanie sprawozdania z akcji 12 sierpnia 1941 roku
- wyrok Landgericht Braunschweig 20 kwietnia 1964 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po powojennym postępowaniu w RFN Landgericht Braunschweig skazał Magilla 20 kwietnia 1964 roku na pięć lat ciężkiego więzienia za pomocnictwo do zabójstwa i usiłowania zabójstwa. Areszt tymczasowy zaliczono na poczet kary; w sprawie Magilla środek odwoławczy nie został wniesiony albo został cofnięty. Zmarł w 1972 roku.
Granice ustaleń
Wyrok RFN zastosował kategorię pomocnictwa, dlatego profil zachowuje jego kwalifikację zamiast nazywać Magilla sprawcą osobistym każdego zabójstwa. Ustalone minima sądowe nie obejmują pełnej działalności kawalerii SS, a dokument podpisany przez dowódcę nie rozstrzyga, przy których egzekucjach sam był fizycznie obecny. Nie wypełniono liczby lat faktycznie odbytych bez osobnej dokumentacji wykonania kary.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.