Walter Reder
dowódca batalionu rozpoznawczego 16. Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer-SS”. Obszar działania: Toskania · Emilia-Romania · Monte Sole. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- W 1944 roku Reder dowodził batalionem rozpoznawczym 16. Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer-SS”, używanym w operacjach przeciwpartyzanckich w północnych i środkowych Włoszech.
- Źródła badawcze i parlamentarne wiążą jego oddział z masakrami ludności cywilnej w Bardine San Terenzo, Valla, Vinca oraz podczas operacji w rejonie Monte Sole.
- Włoski materiał parlamentarny opisuje operację na Monte Sole jako skoordynowaną i zaplanowaną; dowodzenie Rederowskim batalionem było centralnym ogniwem terenowego wykonania.
- Trybunał wojskowy w Bolonii skazał Redera 31 października 1951 roku na dożywotnie więzienie, uznając jego odpowiedzialność w czterech z dziewięciu rozpatrywanych epizodów. Został warunkowo zwolniony i przekazany Austrii 24 stycznia 1985 roku.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Reder wnosi mechanizm mobilnej jednostki Waffen-SS, która pod doktryną walki z partyzantką prowadziła zsynchronizowane działania przeciw całym skupiskom cywilów. Jego profil jest celowo oparty zarówno na strukturze dowodzenia, jak i na precyzyjnej granicy włoskiego wyroku.
Typ odpowiedzialności: dowódcza · operacyjna · represyjna. Mechanizmy: operacje przeciwpartyzanckie Waffen-SS, skoordynowane obławy na ludność cywilną, masakry wsi i ich mieszkańców.
Najważniejsze zdarzenia
- objęcie dowództwa SS-Panzer-Aufklärungs-Abteilung 16 w 1944 roku
- masakry w Bardine San Terenzo, Valla i Vinca latem 1944 roku
- operacja i masakry w rejonie Monte Sole jesienią 1944 roku
- wyrok dożywotniego więzienia w Bolonii 31 października 1951 roku
- warunkowe zwolnienie i przekazanie Austrii 24 stycznia 1985 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po wydaniu Włochom Reder został osądzony przez trybunał wojskowy w Bolonii. W 1951 roku otrzymał karę dożywotniego więzienia i przez dziesięciolecia był osadzony w Gaecie. W 1985 roku zwolniono go warunkowo i przekazano Austrii; zmarł w 1991 roku.
Granice ustaleń
Włoski sąd przypisał Rederowi odpowiedzialność tylko za cztery z dziewięciu rozpoznawanych epizodów; uniewinnień i niewykazanych zarzutów nie wolno ukrywać. Dowodzenie batalionem nie oznacza osobistego oddania każdego strzału. Liczby ofiar poszczególnych miejscowości i całej operacji zależą od przyjętego obszaru oraz zestawu epizodów, dlatego profil nie sumuje ich w jedną niezweryfikowaną wartość.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.