Erich Mußfeldt

skazany na śmierć przez Najwyższy Trybunał Narodowy; stracony w 1948 r.1913–1948fala 6

kierownik krematorium i komanda usuwającego zwłoki w KL Lublin-Majdanek, następnie nadzorca krematoriów w Auschwitz-Birkenau. Obszar działania: Majdanek · Lublin · Auschwitz-Birkenau. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

MajdanekAuschwitzKrematoriaZacieranie śladówZagłada Żydów

Ustalenia potwierdzone

  • Od lata 1942 roku kierował krematorium i więźniarskim komandem zajmującym się zwłokami w KL Lublin-Majdanek; nadzorował pracę komanda wspólnie z podległymi funkcjonariuszami SS.
  • 19 lutego 1943 roku został skierowany do Auschwitz w celu poznania techniki spalania zwłok na otwartych stosach. Po powrocie do Majdanka uczestniczył pod zwierzchnictwem komendanta Hermanna Florstedta w ekshumowaniu i paleniu zwłok w ramach działań służących usuwaniu śladów zbrodni.
  • Po masowej egzekucji Aktion Erntefest z 3 listopada 1943 roku, na polecenie wyższych przełożonych, jego komando od 4 listopada zbierało drewno, a od 5 listopada paliło zwłoki ofiar. Mußfeldt organizował usuwanie ciał, lecz źródła nie wskazują go jako wydającego rozkaz samej egzekucji.
  • W maju 1944 roku został przeniesiony do Auschwitz-Birkenau, gdzie podlegał Ottonowi Mollowi i w ciągu dnia nadzorował pracę dwóch krematoriów. Uczestniczył w mechanizmie usuwania zwłok podczas deportacji i mordowania Żydów węgierskich.
  • W pierwszym procesie oświęcimskim Najwyższy Trybunał Narodowy skazał go 22 grudnia 1947 roku na śmierć. Wyrok wykonano 24 stycznia 1948 roku w Krakowie.

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Mußfeldt pokazuje techniczne i wykonawcze ogniwo masowego mordu: zarządzanie komandami więźniarskimi, obsługę krematoriów, ekshumację i niszczenie zwłok. Należy odróżnić tę sprawczość od wydania rozkazu strzelania podczas Aktion Erntefest, który pochodził z wyższego szczebla.

Typ odpowiedzialności: obozowa · wykonawcza · techniczna. Mechanizmy: eksploatacja krematoriów, zacieranie śladów, nadzór nad Sonderkommando.

Najważniejsze zdarzenia

  • objęcie kierownictwa krematorium i komanda usuwającego zwłoki w Majdanku latem 1942 roku
  • wyjazd szkoleniowy do Auschwitz 19 lutego 1943 roku i późniejsze wdrażanie spalania zwłok na otwartych stosach
  • organizacja palenia zwłok po Aktion Erntefest od 4–5 listopada 1943 roku
  • przeniesienie do Auschwitz-Birkenau i nadzór nad krematoriami od maja 1944 roku
  • proces przed Najwyższym Trybunałem Narodowym w 1947 roku, wyrok śmierci i egzekucja 24 stycznia 1948 roku
Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

Po wojnie został osądzony w Krakowie wraz z innymi członkami załogi Auschwitz. Najwyższy Trybunał Narodowy uznał go za winnego w pierwszym procesie oświęcimskim i 22 grudnia 1947 roku skazał na śmierć. Wyrok wykonano przez powieszenie 24 stycznia 1948 roku w krakowskim więzieniu.

Granice ustaleń

W źródłach występują warianty zapisu nazwiska Mußfeld, Muhsfeldt i Mussfeldt; są to warianty ortograficzne tej samej osoby, nie pseudonimy. Część technicznych szczegółów pochodzi z powojennych zeznań Mußfeldta i jego podwładnych, składanych we własnym interesie procesowym, dlatego wymaga zestawienia z dokumentacją obozową. Profil nie przypisuje mu rozkazu rozpoczęcia Aktion Erntefest ani nie tworzy osobistego bilansu ofiar.

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.