VII Krąg VII z VII
Podżegacze i lokalni tyrani
Propagandyści nienawiści i sprawcy lokalnego okrucieństwa.
Krąg VII gromadzi sprawców, których odpowiedzialność nie wynikała z miejsca w centralnej machinie decyzyjnej reżimu, lecz z tego, że przygotowywali grunt pod zbrodnię albo dopuszczali się okrucieństw na miejscu. Wspólnym mechanizmem jest udział w łańcuchu, który prowadził do zbrodni przeciwko ludzkości i ludobójstwa: jedni słowem, obrazem i drukiem odczłowieczali ofiary oraz podżegali do ich zagłady, inni w obozach i lokalnych strukturach władzy zamieniali nienawistną ideologię w codzienne dręczenie, poniżanie i śmierć więźniów. Przykładowe funkcje to wydawca pisma propagandowego, gauleiter podsycający antysemityzm w regionie oraz osoby z otoczenia komendantury obozu, uczestniczące w znęcaniu się nad osadzonymi. Powojenne rozliczenia tego kręgu były bardzo nierówne: od wyroku śmierci Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze, przez wieloletnie i dożywotnie kary orzekane przez sądy niemieckie, aż po lata, w których wielu lokalnych oprawców uniknęło jakiejkolwiek odpowiedzialności. Ich czyny nazywamy wprost: zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne, popełnione w służbie ludobójczego reżimu.

Julius Streicher
1885–1946Wydawca antysemickiego „Der Stürmer” i gauleiter Frankonii; podżegacz do Zagłady.
stracony w 1946 r.
Ilse Koch
1906–1967Żona komendanta Buchenwaldu, symbol okrucieństwa wobec więźniów obozu
samobójstwo w niewoli (1967)
Irma Grese
1923–1945Nadzorczyni SS w Ravensbrück, Auschwitz-Birkenau i Bergen-Belsen; uczestniczka selekcji
stracony (1945)
Hermine Braunsteiner
1919–1999Strażniczka SS (Aufseherin) w Ravensbrück i na Majdanku, „Kobyła z Majdanka”
skazany / więzienie (1999)Wilhelm Trapp
1889–1948Major Ordnungspolizei, dowódca 101. Rezerwowego Batalionu Policji (masakry w Józefowie i Łomazach)
stracony (1948)
Dorothea Binz
1920–1947Nadzorczyni i zastępczyni starszej nadzorczyni w obozie Ravensbrück
stracony (1947)
Herta Oberheuser
1911–1978Lekarka SS w Ravensbrück; zbrodnicze eksperymenty na polskich więźniarkach
skazany / więzienie (1978)
Otto Dietrich
1897–1952Szef prasy Rzeszy — codziennymi dyrektywami sterował całą niemiecką prasą.
skazany / więzienie (1952)Franz Bürkl
1911–1943funkcjonariusz Sipo w więzieniu Pawiak; w źródłach określany jako zastępca komendanta albo szef zmiany załogi
zabity przez AK w 1943 r.; niesądzony po wojnieJosef Bürger
1908–1986funkcjonariusz radzyńskiej placówki Gestapo odpowiedzialny za sprawy getta w Łukowie
skazany w RFN na dożywotnie więzienie za dziesięć morderstw; zmarł w 1986 r.Julius Wohlauf
1913–2002dowódca 1. kompanii i zastępca dowódcy 101. Rezerwowego Batalionu Policji
skazany w RFN na 8 lat więzienia; zmarł w 2002 r.Hartwig Gnade
1894–?dowódca 2. kompanii 101. Rezerwowego Batalionu Policji
dalszy los nieustalony; nie został osądzonyWolfgang Hoffmann
1914–1989dowódca 3. kompanii 101. Rezerwowego Batalionu Policji
prawomocnie skazany w RFN na 4 lata więzienia po ponownym procesie; zmarł w 1989 r.Ernst Weis
1894–1964dowódca 309. Batalionu Policji podczas ataku na ZSRR i masakry w Białymstoku
objęty śledztwem w RFN; zmarł w 1964 r. przed wniesieniem aktu oskarżeniaGerhard Riebel
1914–?dowódca 3. kompanii 322. Batalionu Policji, następnie 9. kompanii Pułku Policji Środek
prawomocnie uniewinniony w RFN w latach 1963–1964; data śmierci nieustalona
Erich Mußfeldt
1913–1948kierownik krematorium i komanda usuwającego zwłoki w KL Lublin-Majdanek, następnie nadzorca krematoriów w Auschwitz-Birkenau
skazany na śmierć przez Najwyższy Trybunał Narodowy; stracony w 1948 r.Otto Hantke
1907–1986pierwszy komendant żydowskiego obozu pracy Budzyń, następnie komendant Poniatowej
skazany w 1974 r. na dożywotnie więzienie; zmarł podczas przerwy w karze w 1986 r.
Hermann Hackmann
1913–1994pierwszy Schutzhaftlagerführer KL Lublin-Majdanek, wcześniej członek komendantury KL Buchenwald
dwukrotnie skazany; kara śmierci zamieniona na dożywocie, zwolniony w 1955 r.; w 1981 r. skazany na 10 latPaul Salitter
1898–1972kapitan policji ochronnej i dowódca eskorty transportu deportacyjnego Düsseldorf–Ryga w grudniu 1941 roku
niesądzony; usunięty z policji; zmarł w 1972 r.
Josef Blösche
1912–1969terenowy funkcjonariusz Sipo w Warszawie, uczestnik deportacji i egzekucji w getcie warszawskim
skazany na śmierć w NRD i stracony 29 lipca 1969 r.Karl Heinrich Klaustermeyer
1914–1976funkcjonariusz referatu do spraw żydowskich KdS Warszawa, dokonujący kontroli i zabójstw w getcie
skazany za dziewięć morderstw na dożywocie; zwolniony terminalnie chory w kwietniu 1976 r.Josef Schwammberger
1912–2004komendant żydowskich obozów pracy w Rozwadowie i Przemyślu, związany także z obozem w Mielcu
skazany w 1992 r. na dożywocie; zmarł w więzieniu w grudniu 2004 r.Franz Josef Müller
1910–?szef krakowskich Julagów i komendant Julagu I Płaszów
skazany w 1961 r. na dożywocie; warunkowo zwolniony w 1970 r.Hermann Blache
1900–1985komendant żydowskiego obozu pracy w getcie tarnowskim
skazany prawomocnie na dożywocie za 22 morderstwa i dodatkowe sześć lat za pomocnictwo w zamordowaniu 4 000 osób