Paul Salitter
kapitan policji ochronnej i dowódca eskorty transportu deportacyjnego Düsseldorf–Ryga w grudniu 1941 roku. Obszar działania: Düsseldorf · Ryga · okupowana Ukraina. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- W ramach misji eskortowej trwającej od 11 do 17 grudnia 1941 roku dowodził policyjną eskortą transportu Da 38; sam przejazd 1007 Żydów z Düsseldorfu i okolicy do Rygi trwał od 11 do 14 grudnia.
- Sporządził poufny raport opisujący przygotowanie, przebieg, warunki i użycie przemocy podczas transportu; zachowany dokument pozwala odtworzyć wykonawczą logistykę deportacji.
- Następnie służył jako oficer nadzorczy ukraińskiego Schutzmannschafts-Bataillon 101; materiał Yad Vashem wiąże go także z zabezpieczaniem co najmniej jednej masowej egzekucji.
- Po wojnie został usunięty z policji, bezskutecznie zabiegał o przywrócenie do służby i mimo prowadzonego dochodzenia nie stanął przed sądem.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil pokazuje kolejowy transport deportacyjny od zebrania ludzi, przez przydział eskorty i warunki przejazdu, po raport dowódcy. Odpowiedzialność Salittera wynika z jego własnego dowodzenia i dokumentu, nie z automatycznego przypisania mu późniejszego mordu wszystkich deportowanych.
Typ odpowiedzialności: wykonawcza · dowódcza · logistyczna. Mechanizmy: transporty deportacyjne, eskorta policyjna, przemoc w transporcie.
Najważniejsze zdarzenia
- objęcie dowództwa eskorty transportu Da 38 w grudniu 1941 roku
- przejazd transportu 1007 osób z Düsseldorfu do Rygi od 11 do 14 grudnia 1941 roku w ramach misji eskortowej trwającej do 17 grudnia
- sporządzenie poufnego raportu z transportu
- powojenne zwolnienie z policji i dochodzenie zakończone bez procesu
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po internowaniu i postępowaniu denazyfikacyjnym nie został ponownie przyjęty do policji. Organy śledcze badały jego działalność, ale nie doszło do aktu oskarżenia ani wyroku; zmarł w 1972 roku.
Granice ustaleń
Raport Salittera jest źródłem sprawcy i wymaga konfrontacji ze świadectwami deportowanych. Nie wolno przypisywać mu bez dodatkowego dowodu zabójstwa wszystkich osób z transportu ani całokształtu zbrodni batalionu 101; źródła pozwalają na ostrożne wskazanie jego udziału w zabezpieczaniu co najmniej jednej egzekucji.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.