Otto Hantke
pierwszy komendant żydowskiego obozu pracy Budzyń, następnie komendant Poniatowej. Obszar działania: Lublin · Kraśnik · Budzyń · Poniatowa. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Źródła muzealne identyfikują Hantkego jako organizatora i pierwszego komendanta obozu pracy Budzyń od września do grudnia 1942 roku, gdzie więźniów eksploatowano m.in. dla przemysłu lotniczego.
- Podczas likwidacji getta w Kraśniku przeprowadzał selekcje: część osób kierował do pracy w Budzyniu, a pozostałych do deportacji; pełny zakres skutków tej decyzji wymaga rozdzielenia od czynów innych formacji.
- Sąd Krajowy w Hamburgu indywidualnie udowodnił Hantkemu cztery zabójstwa popełnione w latach 1942–1943 i 25 lipca 1974 roku skazał go na dożywotnie więzienie.
- Wirtualny Sztetl podaje większą liczbę 21 osób zastrzelonych przez Hantkego w Budzyniu; profil przyjmuje cztery zabójstwa jako minimum ustalone wyrokiem i osobno zaznacza szersze ustalenie muzealne.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Hantke ilustruje lokalnego komendanta, który łączył selekcję ludności getta, organizację pracy dla przemysłu i bezpośrednie zabójstwa. To odrębny poziom sprawczości od regionalnego dowództwa SSPF i komendantury Majdanka.
Typ odpowiedzialności: lokalna komendancka · selekcyjna · bezpośrednia. Mechanizmy: komendantura obozu, praca przymusowa w przemyśle, selekcje do egzekucji, morderstwa indywidualne.
Najważniejsze zdarzenia
- służba w obozie przy ul. Lipowej 7 w Lublinie
- utworzenie i kierowanie obozem Budzyń od września do grudnia 1942 roku
- selekcje podczas likwidacji getta w Kraśniku w listopadzie 1942 roku
- kierowanie obozem Poniatowa w 1943 roku
- wyrok dożywocia Sądu Krajowego w Hamburgu z 25 lipca 1974 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po długim postępowaniu Sąd Krajowy w Hamburgu skazał Hantkego 25 lipca 1974 roku na dożywotnie więzienie za cztery zabójstwa. Karę odbywał w Bochum i Münster; zmarł 18 listopada 1986 roku podczas przerwy w wykonywaniu kary.
Granice ustaleń
Źródła różnią się liczbą bezpośrednich zabójstw: wyrok indywidualizował cztery, a opracowanie muzealne podaje 21. Profil nie sumuje tych danych ani nie przypisuje Hantkemu wszystkich deportacji z Warszawy, Białegostoku czy Kraśnika objętych szerszym przedmiotem procesu.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.