Josef Blösche
terenowy funkcjonariusz Sipo w Warszawie, uczestnik deportacji i egzekucji w getcie warszawskim. Obszar działania: Warszawa · getto warszawskie · Pawiak. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Zbiór DDR-Justiz und NS-Verbrechen identyfikuje Blöschego jako funkcjonariusza Sipo Warszawa i obejmuje jego czyny w Warszawie od 1941 do września 1943 roku.
- Sąd ustalił jego udział w deportacjach Żydów warszawskich, strzelaniu do pojedynczych osób podczas patroli w getcie oraz w masowych egzekucjach przez rozstrzelanie i powieszenie przed likwidacją getta i podczas niej.
- Wyrok obejmował również aresztowania i bicie Polaków kierowanych na Pawiak oraz wcześniejszy udział w dwóch masowych rozstrzelaniach w rejonie Baranowicz.
- Bezirksgericht Erfurt skazał go 30 kwietnia 1969 roku na śmierć; orzeczenie utrzymano 13 czerwca, a wyrok wykonano w Lipsku 29 lipca 1969 roku.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Blösche jest rzadkim przypadkiem szeregowego wykonawcy, dla którego proces połączył własne zabójstwa, przemoc patrolową, udział w deportacjach i masowych egzekucjach. Zeznanie Ludwika Gutmachera, zachowane w Instytucie Pileckiego, niezależnie indywidualizuje znanego w getcie sprawcę nazywanego „Frankensteinem”.
Typ odpowiedzialności: bezpośrednia wykonawcza · policyjna · deportacyjna. Mechanizmy: morderstwa indywidualne, deportacje i likwidacje gett, egzekucje.
Najważniejsze zdarzenia
- udział w masowych rozstrzelaniach w rejonie Baranowicz latem 1941 roku
- patrole, aresztowania, bicie i pojedyncze zabójstwa w Warszawie w latach 1941–1943
- udział w deportacjach i likwidacji getta warszawskiego w latach 1942–1943
- wyrok śmierci w Erfurcie 30 kwietnia i egzekucja 29 lipca 1969 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Został zatrzymany w NRD 11 stycznia 1967 roku. Bezirksgericht Erfurt skazał go 30 kwietnia 1969 roku na śmierć za kompleks zbrodni w Polsce i na Białorusi; najwyższy sąd NRD utrzymał wyrok 13 czerwca. Egzekucję przez strzał wykonano 29 lipca 1969 roku w Lipsku.
Granice ustaleń
Profil opiera się na zakresie ustaleń sądu, a nie na publicystycznych szacunkach liczby jego ofiar. Ikoniczna fotografia z raportu Stroopa identyfikuje go w miejscu akcji, lecz sama nie dowodzi każdego przypisanego czynu. Proces toczył się w realiach wymiaru sprawiedliwości NRD; dlatego wyrok zestawiono z niezależnym zeznaniem z 1947 roku i archiwaliami Bundesarchiv.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.