Paul Nitsche
psychiatra, naczelny rzeczoznawca i od końca 1941 roku kierownik medycznego pionu Aktion T4. Obszar działania: Berlin · Saksonia · Rzesza Niemiecka. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Na początku 1940 roku, z własnej inicjatywy, przeprowadził w zakładzie Leipzig-Dösen próbę zabijania pacjentów Luminalem, która stała się jednym z punktów odniesienia dla późniejszego zdecentralizowanego mordowania lekami.
- Od maja 1940 roku był zastępcą kierownika medycznego T4, od grudnia 1941 roku kierował pionem medycznym, a jako naczelny rzeczoznawca oceniał formularze i współdecydował o kwalifikowaniu pacjentów do zabicia.
- Po formalnym wstrzymaniu centralnych transportów gazowych zabiegał o kontynuowanie masowego zabijania pacjentów lekami i głodem oraz współorganizował dalsze funkcjonowanie tego mechanizmu.
- Landgericht Dresden skazał go 7 lipca 1947 roku za zbrodnie przeciwko ludzkości na śmierć; wyrok wykonano 25 marca 1948 roku.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Nitsche pokazuje przejście od własnej praktyki zabijania farmakologicznego w zakładzie do centralnego kierowania medyczną selekcją T4. Odpowiedzialność opiera się na jego eksperymencie, ocenach i decyzjach kierowniczych, a nie wyłącznie na tytule służbowym.
Typ odpowiedzialności: kierownicza · medyczna · selekcyjna · organizacyjna. Mechanizmy: Aktion T4, selekcja na podstawie formularzy, zabijanie środkami farmakologicznymi, centralne kierownictwo medyczne.
Najważniejsze zdarzenia
- zainicjowanie prób zabijania Luminalem w Leipzig-Dösen na początku 1940 roku
- objęcie funkcji zastępcy kierownika medycznego T4 w maju 1940 roku
- przejęcie kierownictwa pionu medycznego T4 pod koniec 1941 roku
- wyrok śmierci w drezdeńskim procesie lekarzy 7 lipca 1947 roku i egzekucja 25 marca 1948 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po wojnie został zatrzymany i osądzony wraz z innymi członkami personelu medycznego w drezdeńskim procesie dotyczącym mordów eutanazyjnych. Skazano go 7 lipca 1947 roku na śmierć; wyrok wykonano 25 marca 1948 roku.
Granice ustaleń
Nie należy przypisywać Nitschemu każdej śmierci objętej szeroką historiografią Aktion T4 ani każdego zabójstwa w późniejszej fazie zdecentralizowanej. Najmocniej udokumentowane są jego własna próba z Luminalem, rola rzeczoznawcy, kierownictwo medyczne i poparcie dla kontynuacji mordowania; liczby całego programu są bilansem systemu, nie osobistym bilansem jednego sprawcy.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.