Robert Scholz
kierownik Sonderstab Bildende Kunst w Einsatzstab Reichsleiter Rosenberg i organizator selekcji oraz wymiany zagrabionych dzieł. Obszar działania: Francja · Belgia · Niemcy. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Od 1941 roku kierował w ERR Sonderstab Bildende Kunst, a od wiosny 1942 roku sprawował naukowe kierownictwo Arbeitsgruppe Louvre.
- Współtworzył metody konfiskowania, katalogowania i rozdysponowywania dzieł w Europie Zachodniej oraz polecił przygotować wykazy obiektów przeznaczonych do wymiany.
- Po odsunięciu Kurta von Behra osobiście kontrolował umowy wymienne; w 28 wymianach z lat 1941–1943 wykorzystano co najmniej 93 obrazy zagrabione żydowskim właścicielom.
- Francuski trybunał wojskowy skazał go zaocznie w 1950 roku na dziesięć lat więzienia i zakaz pobytu, lecz kary nie odbył.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Scholz wyjaśnia środkowe ogniwo grabieży: fachową selekcję, katalog, decyzję o przeznaczeniu obiektu i wymianę na rynku sztuki. Profil przypisuje mu udokumentowane decyzje i nadzór, nie cały dorobek ERR.
Typ odpowiedzialności: kierownicza · selekcyjna · logistyczna. Mechanizmy: grabież dzieł sztuki, ewidencja i selekcja, wymiana zagrabionych obiektów.
Najważniejsze zdarzenia
- objęcie kierownictwa Sonderstab Bildende Kunst w 1941 roku
- przejęcie naukowego kierownictwa Arbeitsgruppe Louvre wiosną 1942 roku
- kontrola umów wymiennych po odsunięciu Kurta von Behra
- zaoczny proces w Paryżu 1–3 sierpnia 1950 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Był przedmiotem dochodzenia amerykańskiej Art Looting Investigation Unit. W sierpniu 1950 roku francuski trybunał wojskowy skazał go zaocznie na dziesięć lat więzienia i zakaz pobytu; wyroku nie wykonano. Zmarł w 1981 roku.
Granice ustaleń
Baza INHA zawiera rozbieżność daty urodzenia: narracja i Deutsche Digitale Bibliothek wskazują 1902 rok, natomiast jedno pole metadanych INHA podaje 1909. Nie ma wystarczającej podstawy, by przypisać Scholzowi spalenie części obiektów w lipcu 1943 roku; samo źródło przedstawia to jako przypuszczenie.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.