Emil Puhl
wiceprezes Reichsbanku odpowiedzialny za wykonanie ustaleń z SS dotyczących zrabowanych wartości. Obszar działania: Berlin · Rzesza Niemiecka · okupowana Polska. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Od 1939 roku do końca wojny był wiceprezesem Reichsbanku, co potwierdził w zaprzysiężonym oświadczeniu złożonym w Norymberdze w 1946 roku.
- W tym oświadczeniu opisał ustalenia, według których Reichsbank przyjmował od SS złoto dentystyczne, biżuterię, waluty i inne wartości odebrane ofiarom obozów oraz uzgadniał szczegóły z Oswaldem Pohlem.
- Badania Deutsche Bundesbank wskazują, że od 1942 roku wartości z Bełżca, Sobiboru i Treblinki trafiały do Reichsbanku, a Puhl uczestniczył w ustalaniu szczegółów tej operacji.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Puhl pokazuje ostatni, finansowy etap łańcucha zbrodni: przyjęcie, zabezpieczenie, rozliczenie i wykorzystanie wartości odebranych deportowanym oraz zamordowanym. Profil oddziela tę udokumentowaną sprawczość od decyzji o deportacji, prowadzenia obozów i bezpośredniego zabijania.
Typ odpowiedzialności: finansowa · administracyjna · logistyczna. Mechanizmy: przyjmowanie zrabowanego złota i kosztowności, rozliczanie mienia SS, finansowy łańcuch akcji „Reinhardt”.
Najważniejsze zdarzenia
- ustalenia Reichsbanku i SS dotyczące przyjmowania wartości w 1942 roku
- przyjęcie pierwszej dostawy wartości z akcji „Reinhardt” przez Reichsbank w sierpniu 1942 roku
- postępowanie norymberskie i złożenie oświadczenia w 1946 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
W procesie ministerstw w Norymberdze został skazany na pięć lat więzienia za zbrodnie wojenne. Zmarł w 1962 roku.
Granice ustaleń
Zachowane źródła bardzo dobrze dokumentują uzgodnienia i przepływ wartości, lecz nie pozwalają przypisać Puhlowi każdej konkretnej dostawy ani wycenić jej bez ryzyka powielania danych. Profil nie buduje rankingu zrabowanego mienia ani liczby ofiar.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.