Ernst Lautz

skazany na 10 lat; zwolniony w 1951 r.1887–1979fala 5

naczelny prokurator Trybunału Ludowego w Berlinie. Obszar działania: Berlin · Rzesza Niemiecka · ziemie wcielone do Rzeszy. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

Wymiar sprawiedliwościRepresje prawneKara śmierci

Ustalenia potwierdzone

  • Od 20 września 1939 roku do końca wojny był naczelnym prokuratorem Trybunału Ludowego w Berlinie.
  • W wyroku procesu prawników stwierdzono, że polecił podwładnym pozostawiać przed Trybunałem Ludowym te sprawy, w których można było przyjąć odpowiedzialność za ewentualne orzeczenie kary śmierci.
  • Materiał procesu analizował jego rolę w prowadzeniu spraw na tle rozporządzenia o prawie karnym dla Polaków i Żydów oraz uznał go za winnego zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości.

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Profil pokazuje etap prokuratorski łańcucha represji: wybór właściwości sądu, akt oskarżenia i oczekiwanie kary śmierci. Nie utożsamia funkcji Lautza z osobistym wydaniem każdego wyroku ani z wykonaniem każdej egzekucji.

Typ odpowiedzialności: prokuratorska · selekcyjna · prawna. Mechanizmy: prokuratura Trybunału Ludowego, prawo specjalne dla Polaków i Żydów, selekcja spraw do kary śmierci.

Najważniejsze zdarzenia

  • objęcie urzędu naczelnego prokuratora Trybunału Ludowego we wrześniu 1939 roku
  • stosowanie represyjnego prawa wobec Polaków i Żydów na ziemiach wcielonych
  • proces prawników w Norymberdze w 1947 roku
Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

W procesie prawników w Norymberdze został skazany w 1947 roku na dziesięć lat więzienia. Zwolniono go w 1951 roku.

Granice ustaleń

Zachowane akta pozwalają uchwycić wzorzec działania prokuratury i niektóre sprawy, lecz nie pełną drogę każdego aktu oskarżenia. Profil nie zakłada, że każda sprawa pozostawiona Trybunałowi zakończyła się tym samym rozstrzygnięciem.

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.