Hans-Joachim Rehse
sędzia pierwszego senatu Volksgerichtshof współdecydujący o represyjnych wyrokach śmierci pod przewodnictwem Rolanda Freislera. Obszar działania: Berlin · Rzesza Niemiecka · centralny system represyjnego sądownictwa. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Od 1941 roku orzekał jako sędzia w pierwszym senacie Volksgerichtshof kierowanym przez Rolanda Freislera.
- Podpisał 231 kolegialnych wyroków śmierci; siedem z nich stało się przedmiotem powojennego aktu oskarżenia, między innymi sprawy wypowiedzi krytycznych wobec wojny i władz nazistowskich.
- Landgericht Berlin skazał go 3 lipca 1967 roku na pięć lat ciężkiego więzienia za pomocnictwo do morderstwa i usiłowania morderstwa.
- Bundesgerichtshof uchylił pierwszy wyrok, a Landgericht Berlin po ponownym procesie uniewinnił Rehsego 6 grudnia 1968 roku; rewizja prokuratury stała się bezprzedmiotowa po jego śmierci we wrześniu 1969 roku.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Rehse wyjaśnia represyjny wymiar sprawiedliwości jako pracę kolegialnego składu: jego podpis i głos współtworzyły wyrok, choć nie był przewodniczącym. Powojenne losy sprawy pokazują też bariery prawne w rozliczaniu sędziów nazistowskich.
Typ odpowiedzialności: sądowa · orzecznicza · represyjna. Mechanizmy: Trybunał Ludowy (Volksgerichtshof), wyroki śmierci, represje za wypowiedzi, pozorna legalizacja terroru.
Najważniejsze zdarzenia
- wejście do pierwszego senatu Volksgerichtshof w 1941 roku
- współpodpisanie 231 wyroków śmierci w latach 1941–1945
- wyrok pięciu lat ciężkiego więzienia 3 lipca 1967 roku i jego uchylenie przez Bundesgerichtshof
- uniewinnienie 6 grudnia 1968 roku i zakończenie rewizji wskutek śmierci w 1969 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Od 1956 roku ponownie pracował jako sędzia w RFN. W 1967 roku został skazany na pięć lat ciężkiego więzienia, lecz Bundesgerichtshof uchylił ten wyrok. W ponownym procesie 6 grudnia 1968 roku został uniewinniony; rewizji prokuratury nie rozpoznano z powodu jego śmierci we wrześniu 1969 roku.
Granice ustaleń
Liczba 231 oznacza wyroki kolegialne podpisane przez Rehsego, nie 231 samodzielnych decyzji jednoosobowych. Profil powinien przypisywać mu głos, podpis i współdecyzję, a nie wyłączne autorstwo wszystkich orzeczeń. Powojenne uniewinnienie jest wynikiem prawnym konkretnego procesu i nie stanowi historycznego potwierdzenia prawidłowości wyroków Volksgerichtshof.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.